Ahad, 28 Februari 2010

DON'T BELIEVE THAT I CAN FLY


sekarang aku sedang rasional kan diri

tak mahu terbang terlalu tinggi kat awangan

sebab aku tahu camne rase saket kalo jaoh terhempas

jadi sekarang aku sedang cube mendarat perlahan-perlahan

tak pun terbang lebih rendah

kalo jatoh tak la saket sangat


Khamis, 18 Februari 2010

Such A Waste

cuti seminggu kali ni aku bawak balik byk gila buku..last aku bawak balik buku banyak banyak camni time cuti mase form two dulu..pastu aku tak sanggup nak tipu dri sndri dah..tak de maknenye aku nak study kat rumah..nak tgk aku study kat hostel pun adalah setaon beberapa kali je ni plak kat umah..ada mak aku pengsan tengok aku nanti,buang tebiat bukak buku..

so,balik kali ni aku mmg brsemangat gile nak study..tak tipu,mmg semangat membara gile..kalah semangat pemain bola sepak malaysia nak lawan vietnam dulu..tapi arini da ari khamis dan satu helai muka surat pon aku tak bukak lagi.semangat ada tapi kekuatan nak bukak buku tu tak sampai sampai lagi..tapi kali ni aku tak salahkan diri sendiri cuz aku yakin diri aku tak bersalah..nak study time siang tak boleh cuz panas gile..tak dapat concentrate..nak study malam lak bukan aku tak nak tapi tah la pe masalah aku skrg,start kul sepuloh je mata aku da ngantok..aku da try da minum nescafe la kunun nye nak stay up..tapi ngntok gak..aku rase ni gara gara mata aku nak balas dendam cuz da sebulan lebey tak cukup tido..okay mata,saye tak salahkan awak,saya paham itu..

lagipun cuti kali ni agak tak bez cuz ada sekor mahluk yang sangat menyakitkan hati aku ada kat umah..bile tah nak berambos..bla la weh..saket mata aku tengok muke ko yang bajet+cover cun tu..aku yang tak yah cover cun ni pon lagi cun ar dari ko sebab tu ko saket ati and jelez ngan aku kan..asal tak duduk kat hospital tu lame lagi,nyemak je kat umah parents aku ni yang ko pena cakap ko tak kan jejak kaki ko lagi..booo sama ko,cakap tak supe bikin..aku rase ko masuk sepital tu pun cuz ko byk salah kat aku..dan jangan la sekali kali ko beranggapan yang aku datang melawat ko tu sebagai tanda aku da maafkan ko..aku pergi pon atas dasar aku homat abang aku selaku ayah ko..aku bukan mintak ko sujud pon kat kaki aku..cukup ko mintak maaf ngan penoh rase bersalah..tak cukup ke taraf aku selaku adik kepada ayah ko untuk ko tunjuk kan sedikit rase hormat ko kat aku..tau la beze umo kite sikit je..ko bole tengking aku..paling tak bole bla ko tengking mak aku..aku pun tak pernah wat camtu okay..ikut kan mulut aku yang leser ni nak je aku report kat ayah ko,tapi selamat mak aku yang baek hati tak kasi(kenapa la aku tidak mewarisi sifat terpuji ini)..aku tak penah rase saket hati and benci orang camne aku benci ko..
jap jap jap..asl aku ter emo lak ni..okay,kool linda..kire ni pun salah satu reason aku tak ley study cuti ni la kan..ececeh..alasan itu..;)

okay malam ni aku nak minum dua cawan nescafe cuz satu cawan tak bagi effect..
semoga aku berjaya..
kepada mata aku yang mengada-ngada..agak-agak la nak topup tido pun..da lima hari da pun cuti..

Rabu, 17 Februari 2010

beautiful pain





" Sekiranya derita merinduimu itu sebenarnya bahagia. Aku pilih derita "






p/s: saya rase saya saket

Ahad, 14 Februari 2010

Kegilaan Yang Tidak Jemu

*aku sedang gile lagu ini,walaupon lagu ini suda hmpir setaon dalam laptop aku tapi baru sekarang aku gile*

by: paramore - when it rains

And when it rains
On this side of town it touches everything
Just say it again and mean it
We don't miss a thing

You made yourself a bed
At the bottom of the blackest hole

And convinced yourself that it's not the reason
You don't see the sun anymore

And oh, oh, how could you do it?
Oh I, I never saw it coming
Oh, oh, I need the ending
So why can't you stay just long enough to explain?

And when it rains
Will you always find an escape?
Just running away
From all of the ones who love you
From everything

You made yourself a bed
At the bottom of the blackest hole
And you'll sleep 'til May and you'll say
That you don't want to see the sun anymore

And oh, oh, how could you do it?
Oh I, I never saw it coming
Oh, oh, I need the ending
So why can't you stay just long enough to explain?

Take your time
Take my time

Take these chances to turn it around
(Take your time)
Just take these chances, we'll make it somehow
And take these chances to turn it around
(Take my)
Just turn it around

And oh, how could you do it?
Oh I, I never saw it coming
Oh, oh, how could you do it?
Oh I, I never saw it coming

Oh, oh, how could you do it?
Oh I, I never saw it coming
Oh, oh I need an ending
So why can't you stay just long enough to explain?

You can take your time
Take my time

Jumaat, 12 Februari 2010

gembira yang sebentar cuma

rase gembire yang hnye mampu bertahan selama 10 saat cuma
sadis and malu pula kerana excited terlebih sungguh
tapi tak pe aku still rase gembire
kalo bole lompat,rase nak lompat sampai bulan
walaupun itu hnya sekadar benda kecil yang sebenarnye tak yah gembire pon tak pe

walaupun lepas tu aku rase keciwa tapi tak pe
sama macam pasaan budak kecik baru dapat robot baru pas tu robot tu jatuh dalam longkang pastu rosak
pasti rase hampa yang amat
but....
at least rasa gembire tu aku pernah rase
=")